Επόμενη στάση ..... Αλλος κόσμος

Μπαίνω που λέτε στο Μετρό προχθές απο το Σύνταγμα και κατευθυνόμουν στο τέρμα προς Αγιο Δημήτριο.

Απέναντι μου καθόταν ένας παππούς γύρω στα 80, καλοβαλμένος και κοίταζε με τρόμο το ...... πορτοφόλι του.

Ξεκινάει που λέτε το μετρό, και ακούγετε αυτή η αισθησιακή φωνή απο τα μεγάφωνα.... Επόμενη στάση Ακρόπολη...... συνεχίζουμε τη διαδρομή μας.... πάλι η αισθησιακή φωνή.... επόμενη στάση Συγγρού-Φιξ.

Ο παππούς συνέχιζε να κοιτάει το πορτοφόλι του με αγωνία... λες και αν το κοίταζε πανω απο 5 λεπτά θα γέμιζε ευρώ.

Συνεχίζει το μετρό και ακούγετε η φωνή πάλι..... Επόμενη στάση ......

Αλλος κόσμος....... Νέος κόσμος ήθελα να πώ αλλα ο παππούς πάνω στην αγωνία του να κάνει μάγια στο πορτοφόλι του.... άκουσε....

Αλλος κόσμος...... και ξαφνικά τον βλέπω.... κοιτάζει γύρω του και λέει.... ε αφού δεν έχω που δεν έχω να φάω....... δε γαμιέτε......

Και πάρτον κάτω.....

Δηλαδή κυρία μου τι πρέπει να κάνουμε;

Κάθε πρωί που θα βγαίνουμε απο το σπίτι μας, θα αποχαιρετάμε τους δικούς μας και θα βάζουμε την ταυτότητα στο στόμα για να μας αναγνωρίσουν σε περίπτωση που στη στάση νέος κόσμος..... ακουστεί  η αισθησιακή κυρία να λέει επόμενη στάση ..... άλλος κόσμος;

Ασε που θα πρέπει να κρατάμε και στην τσέπη μας το νόμισμα για να περάσουμε απέναντι με τη βάρκα..... Τί σκατά ρε πούστη μου..... Αυτός ο βαρκάρης τόσα χρόνια δεν το έχει αυξήσει το εισιτήριο;

Δεν τον έχει πιάσει αυτόν ο πλυθωρισμός;

Και όχι τίποτα άλλο αλλά με τις αφραγκίες που μας δέρνουν.....

Το νόμισμα θα το χρησιμοποιήσουμε για να περάσουμε απέναντι ή για να φάμε ένα κουλούρι των 50 λεπτών και να μας πιάσει για όλη την υπόλοιπη μέρα μέχρι να γυρίσουμε στο σπίτι και να κοιμηθούμε  πάλι νηστικοί;

Τελικά φίλες και φίλοι μου..... για ένα πράγμα είχε δίκιο ο πρωθυπουργός μας....... Λεφτά υπάρχουν ....... απλά δεν είναι στις δικές μας τσέπες........