Και εκεί που πάς να πείς δόξα το Θεό, δεν
προλαβαίνεις να κάνεις 5 βήματα και βγαίνει το βοήθα Παναγιά μου.
Πέρασα προχθές έξω από ένα γραφείο του ΟΑΕΔ.
Παλιότερα όταν πέρναγες έξω από τέτοια γραφεία, είχε
μια σχετική ησυχία.
Τώρα είχε μια ουρά ατελείωτη μέχρι έξω στο
πεζοδρόμιο.
Οντας περίεργος από τη φύση μου, πλησιάζω και ρωτάω
ένα κύριο που περίμενε στην ουρά.
Τί γίνετε εδώ ρε παιδιά, λεφτά μοιράζουν;
Εκείνος με κοίταξε στραβά και μου λέει.
Ναι δεν πάς και εσύ μέσα να πάρεις μερικά που έχουν
περίσευμα;
Και μπήκα......
Το τι γινόταν εκεί μέσα είναι δύσκολο να το
περιγράψω.
Ενας νεαρός μάλωνε με την κοπέλα που καθόταν πίσω
απο τον γκισέ, γιατί του ζήταγε χαρτιά που δεν τα είχε.
Δυο τρείς παραπέρα είχαν κάνει πηγαδάκι και μίλαγαν
για τις εκλογές που πρόκειτε να γίνουν.
Μια κυρία φεύγοντας έβριζε γιατι τα λεφτά από το
επίδομα της θα έμπαιναν στην τράπεζα την Παρασκευή και ήταν ακόμα Δευτέρα.
Ο Διευθυντής του συγκεκριμένου καταστήματοςκαθόταν
στο γραφείο του με τον καφέ και το τσιγάρο του και κοίταζε τον χαμό που γινόταν (Τι να κάνει και αυτός).
Βγήκα έξω απογοητευμένος από τη όλη κατάσταση.
Τελικά κάθε περυσι και καλύτερα σκέφτηκα.
Και λέω δόξα το Θεό που έχουμε την υγειά μας......
Βοήθα Παναγιά μου να είμαστε γεροί και υγιείς για να
αντέξουμε αυτά που έρχονται.